De burger wordt niets gevraagd in energiebesparing debat

Er zijn recentelijk heel veel mogelijkheden geopperd hoe consumenten een bijdrage kunnen of moeten leveren aan een meer duurzame samenleving. Een kleurrijke range van energiebelasting, tot verbod van de gloeilamp tot een verplicht energie certificaat bij verkoop van uw huis. Opvallend is dat ideeën komen van bedrijven (o.a. Philips), de milieubeweging of allerlei nieuw ontstane bewegingen (vakbonden, bekende Nederlanders) maar niet van burgers zelf en dat ze veelal een restrictief karakter hebben. Opmerkelijk dat in een periode van luisteren naar de samenleving er weinig aan consumenten is gevraagd.

Om dit gemis deels op te vangen is in de afgelopen maand door MarketResponse en Pure&Profit een onderzoek uitgevoerd naar de houding en maatregelen van consumenten ten aanzien van duurzaamheid en energie besparing. Allereerst komt naar voren dat bijna de helft van de ondervraagden zichzelf als hoofdverantwoordelijke ziet voor het realiseren van een meer duurzame samenleving. De overheid volgt op afstand met 22% en natuur- en milieuorganisaties worden nauwelijks als factor genoemd. Vervolgens blijkt dat slechts een heel klein deel aangeeft dat het onderwerp niet belangrijk is en tweederde aangeeft al met energiebesparing en / of duurzaam energie bezig te zijn. Regelgeving en door de overheid ingebrachte financiële maatregelen worden nauwelijks van invloed beschouwd. Met andere woorden er lijkt een grote bereidheid om actie te ondernemen. Wanneer we echter naar de invulling kijken, dan is deze nog betrekkelijk dun. Het gebruik van spaarlampen, een waterbesparende douchekop en aanschaf van elektronica met een energielabel zijn de stappen die reeds zijn genomen of in het verschiet liggen.

Consumenten kunnen dus geholpen worden om hun eigen verantwoordelijkheid in te vullen. Een belangrijke prikkel hierbij is geldbesparing, maar er zijn ook duidelijk aan te wijzen doelgroepen die het milieu aspect een belangrijke rol toedichten en open staan voor specifieke producten en oplossingen. Het lijkt dus dat er nog volop ruimte is om burgers zelf stappen te laten zetten. Hiervoor moeten bedrijven met vernieuwende producten en concepten komen en kan de overheid helpen met doelgroepgerichte informatie voorziening. Kortom, het onderwerp is misschien wel minder speciaal dan het lijkt en kan voor een groot deel als normale marketing uitdaging worden opgepakt. Dit vraagt echter naast een luisterend oor om inzicht, creativiteit en vernieuwing en dat wordt door de politiek als lastiger ervaren dan het stellen van een regel die gloeilampen verbiedt.